กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 ทางตันรึ? ไม่ นี่คือหนทางรอดของข้า!
กลีบปอดคล้ายถูกกระดาษทรายหยาบกร้านบดขยี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ทุกครั้งที่สูดลมหายใจ ล้วนเจือด้วยกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งและความขื่นฝาดของใบสน
เสิ่นจิงฉือลัดเลาะผ่านแมกไม้ใหญ่เสียดฟ้าทีละต้น กิ่งไม้แห้งและใบไม้ผุใต้ฝ่าเท้าถูกพื้นรองเท้าเหยียบจนแหลกละเอียด ส่งเสียงแตกหักเบา ๆ
บาดแผลถูกแทงทะลุที่ไหล่ซ้ายด้านชาไปเนิ่นนานแล้ว
มีเพียงของเหลวอุ่นร้อนที่รินไหลลงมาตามท่อนแขน ย้อมกระบี่ยาวระดับสวรรค์ในมือที่ฉวยมาจากศาลาเก็บสมบัติจนลื่นเหนอะหนะ
นางทำได้เพียงจิกยึดร่องสลักบนด้ามกระบี่ไว้แน่น
เหงื่อกาฬที่ฝ่ามือปะปนกับโลหิต เกือบทำให้กระบี่หลุดมือ
เบื้องหลัง
เสียง “สวบสาบ” จากการเสียดสีของใบไม้ทวีความถี่กระชั้นขึ้นเรื่อย ๆ