กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 129 บทกวีรักของรีซอส
เหลียงจิ้งหาวเช็ดน้ำตา พลางเดินโซซัดโซเซหาทางออกในทางเดินยาว สถานที่แห่งนี้สร้างราวกับเขาวงกต เดินวนไปวนมาจนตัวเองเวียนหัว
เธอกำลังจะเลี้ยวตรงมุมหนึ่ง จู่ ๆ ก็มีแรงมหาศาลจากด้านหลังดึงเธอกลับไป
เสียงร้อนรนของเซิ่งเหยาดังขึ้นข้างหู “วิ่งอะไร!”
เหลียงจิ้งหาวหันไปมอง แล้วออกแรงสะบัดมือ เท่าไรก็สะบัดหลุดจากพันธนาการของเขาไม่ได้ เธอร้อนใจจนเสียงสะอื้นและขยี้จมูก “ปล่อยฉัน คุณอย่าหวังว่าจะรังแกฉันได้อีก”
“ถ้าผมปล่อย คุณก็จะเข้าไปในห้องน้ำชาย อยากดูอะไร ผมถอดกางเกงให้ดูจนพอใจเลย” เสียงอ่อนยวบแฝงแววประจบ
เหลียงจิ้งหาวสะบัดเขาไม่ออก จึงก้มลงกัดข้อมือเขาเต็มแรง ปากเล็กแต่ฟันแน่น กัดด้วยความมุ่งมั่นแบบกัดให้ตายแล้วรับมรดกไปเลย