กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 128 พวกเขามีลูกแล้ว
เหลียงจิ้งหาวหน้าซีดเผือด ขนตายาวสั่นระริกอย่างเปราะบางราวปีกจักจั่น เบ้าตาเปียกชื้นจนห้ามไม่อยู่
เธอทนมามากพอแล้ว ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าคนอารมณ์ดีอย่างเธอ ทำไมทุกครั้งถึงถูกเขาทำให้โมโหจนอยากต่อยกำแพง เธอทนต่อไปอีกสักวินาทีก็ไม่ได้แล้ว จึงหันหลังเดินหนี แต่กลับถูกมือที่แข็งราวกับคีมเหล็กของเขากำข้อมือไว้แน่น
“นี่คิดว่าร้านเราเป็นส้วมสาธารณะหรือไง อยากมาก็มา อยากไปก็ไป ยืนอยู่ดี ๆ ซะ บอกให้ร้องก็ต้องร้อง!” เสียงห้าวเอาแต่ใจของเขาดังก้องจนหูอื้อ