ตอนที่_218_การค้าและการเสียดสี

ตอนที่ 218: การค้าและการเสียดสี

รอยยิ้มเปี่ยมไมตรีบนใบหน้าของว่านจินซานแข็งค้างไปในทันที ราวกับถูกลมหนาวเหน็บแห่งฤดูเหมันต์พัดผ่าน

เหงื่อไคลที่ซึมออกมาตรงขมับผสมปนเปกับเหงื่อกาฬ ไหลย้อยลงมาตามพวงแก้มอวบอูม ดวงตาที่มักหยีจนเป็นเส้นขีดคู่นั้น บัดนี้เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย พยายามมองหาความล้อเล่นแม้เพียงเสี้ยวเดียวบนใบหน้าที่ดูอ่อนเยาว์จนเกินไปของหลินมู่

ทว่าน่าเสียดาย ที่ไม่มีอะไรเลย

มีเพียงความเย็นชาและแข็งกร้าว ดุจดั่งน้ำแข็งพันปีบนยอดเขาคุนหลุน

"ท่านเซียน...ล้อข้าเล่นแล้ว" ว่านจินซานคอแห้งผาก เสียงหัวเราะฟังดูสากหูเหมือนถูกกระดาษทรายขัดถู "จะมีคนเบื้องหลังอะไรกันขอรับ? ข้าน้อยก็แค่พ่อค้าตัวเล็กๆ ที่รอนแรมไปทั่วสารทิศเพื่อหาเศษเงินประทังชีวิตเท่านั้น..."

หลินมู่ไม่ตอบคำ เพียงแต่จ้องมองเขาเงียบๆ

ความเงียบงันเช่นนี้สร้างแรงกดดันยิ่งกว่าการข่มขู่ใดๆ ว่านจินซานรู้สึกราวกับตนเองถูกแก้ผ้าแล้วจับโยนไว้กลางทุ่งหิมะ สายตาของอีกฝ่ายเปรียบเสมือนลมหนาวที่กรีดแทงทะลุถึงกระดูกดำ