ตอนที่_217_ขบวนคาราวานจากแดนไกล

ตอนที่ 217: ขบวนคาราวานจากแดนไกล

รอบนอกของเทือกเขาคุนหลุน บัดนี้ไร้ซึ่งกลิ่นอายแดนเซียนหลงเหลืออยู่อีก มีเพียงไอสังหารอันเย็นเยียบ

ห่างออกไปห้าสิบลี้ หอสังเกตการณ์ธรรมดาๆ สามหลังตั้งตระหง่านเป็นรูปสามเหลี่ยม ตัวหอทาสีลายพรางเขียวเทาเพื่อกลมกลืนไปกับหินผา ภายในหอ ศิษย์คุนหลุนที่ทำหน้าที่เฝ้าระวังไม่ได้นั่งสมาธิเดินลมปราณ หากแต่กำลังจ้องมองกระจกวารีเปล่งแสงเรื่อเรืองที่ขับเคลื่อนด้วยหินวิญญาณอย่างไม่กะพริบตา

บนผิวกระจก มีขบวนแถวยาวเหยียดกำลังเคลื่อนตัวไปตามเส้นทางภูเขาอันคดเคี้ยว มุ่งหน้ามาทางเทือกเขาคุนหลุนอย่างช้าๆ

“หัวหน้าทีม ตรวจพบขบวนคาราวานไม่ระบุฝ่าย ขนาดราวหนึ่งร้อยยี่สิบคน สัตว์บรรทุกหกสิบตัว ไม่มีเครื่องมือปิดล้อมโจมตีเมืองขนาดใหญ่ ขอบเขตพลังของผู้คุ้มกัน... มองเห็นไม่ชัด แต่ปราณเลือดสูบฉีดพลุ่งพล่าน น่าจะเป็นผู้ฝึกกายาครับ” ทหารยามหนุ่มวางอุปกรณ์เวทสังเกตการณ์ในมือลงพลางรายงานอย่างรวดเร็ว

หัวหน้าทีมของเขา ก็คือหวังฮ่าว

อัจฉริยะแห่งสำนักกระบี่ชิงเฟิงผู้เคยท้าทายอย่างเปิดเผยในสนามฝึกซ้อมเมื่อวันวาน ยามนี้สวมชุดรัดกุมสีเทาดำตามแบบมาตรฐานของคุนหลุน รอยแผลเป็นบนใบหน้าที่ถูกหู่เวยตบฉาดนั้นเลือนรางอยู่ใต้แสงสลัวของกระจกวารี เขาหมดสิ้นความโอหังอวดดีในอดีตไปนานแล้ว แววตาสุขุมนิ่ง แฝงความเฉียบคมที่ผ่านการขัดเกลามาอย่างดี