เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 176: ค่าช่วยเหลือ รบกวนชำระด้วยครับ
ด้านหน้าไปสามลี้ โคลนตมซัดสาด ปราณกระบี่ฟาดฟันพาดผ่าน
ในอากาศคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวฉุนจมูก นั่นเป็นกลิ่นกายเฉพาะตัวของสัตว์อสูรขั้นสองช่วงปลาย ผสมผสานกับไอกรดหลังพิษกัดกร่อนระเหยตัว
ป่าพรุที่เดิมทีเขียวชอุ่ม บัดนี้กลายเป็นซากปรักหักพัง ต้นไม้โบราณสูงเสียดฟ้าถูกหักโค่นตรงกลาง รอยหักมีควันดำพวยพุ่งส่งเสียงฟู่ๆ
“ตั้งค่ายกล! ต้านไว้ให้ได้ทุกคน! ใครกล้าถอยแม้แต่ก้าวเดียว ข้าจะฟันมันทิ้งซะ!”
หลี่อี้เฟิงผมเผ้ากระเซอะกระเซิง เสื้อคลุมกระบี่สีขาวดั่งแสงจันทร์ที่เคยไร้รอยเปื้อน บัดนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยหยดโคลนและเมือกสีเขียว เขาเหยียบอยู่บนกระบี่ชิงกัง ลอยตัวอยู่กลางอากาศ มือเปลี่ยนมุทราจนข้อนิ้วซีดขาวไร้สีเลือด พยายามประคับประคองค่ายกลกระบี่ที่จวนเจียนจะพังทลายอย่างสุดกำลัง
เบื้องล่างของเขา ศิษย์สำนักกระบี่ชิงเฟิงสามสิบนายใบหน้าซีดเผือด กระบี่ในมือสั่นระริกไม่หยุด
และตรงข้ามกับพวกเขา คือภูเขาลูกย่อมๆ ที่กำลังเคลื่อนไหว
คางคกยักษ์บึงพิษ
จ้าวถิ่นขั้นสองช่วงปลายตัวนี้ ร่างกายใหญ่โตราวกับบ้านหนึ่งหลัง บนหลังของมันเต็มไปด้วยตุ่มต่อมพิษหนาแน่น ทุกครั้งที่หายใจ จะพ่นหมอกพิษสีเหลืองอมเขียวออกมา ลิ้นที่เต็มไปด้วยหนามแหลมคมของมันเปรียบเสมือนกระสุนปืนใหญ่ที่หลุดออกจากลำกล้อง ทุกครั้งที่ดีดออกไป ก็สามารถม้วนศิษย์ที่หลบไม่ทันเข้าปากได้หนึ่งคน พร้อมกับเสียงกระดูกแตกและเสียงกรีดร้องที่ชวนแสบแก้วหู แล้วกลืนลงท้องไปทันที