ตอนที่_175_มัดเซียนสาวเป็นแรงงานทาส

ตอนที่ 175: มัดเซียนสาวเป็นแรงงานทาส

เสียงกรีดร้องของหลิ่วหรูเยียนแผดก้องไปทั่วหุบเขา เสียงสะท้อนแสบแก้วหูดังกระจายออกไป

นางยืนอยู่ตรงปากหุบเขา ทรวงอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรวดเร็ว ดวงตาหางตาชี้ที่แต่งแต้มมาอย่างประณีตเบิกกว้าง เต็มไปด้วยความตกตะลึงและเคียดแค้น

ในระยะสายตาของนาง ทุ่งหญ้าวิญญาณเดิม ตอนนี้กลับถูกกวาดเรียบเป็นหน้ากลอง

เหลือเพียงผืนดินโล่งเตียนกับตอหญ้าสูงครึ่งชุ่นที่ถูกตัดเสมอกันเป๊ะ

ส่วนเหล่าศิษย์คุนหลุนที่สวมชุดลายพรางสีเทาเขียวพิลึกพิลั่นพวกนั้น กำลังยัดกระสอบพองโตแต่ละใบลงในเป้สะพายหลังอย่างกระฉับกระเฉง

“ผลาญของวิเศษอย่างไร้ค่า! ผลาญของวิเศษแท้ๆ!”

หลิ่วหรูเยียนหอบชายกระโปรงวิ่งพรวดเข้ามา ชี้ไปยังผืนดินโล่งเตียนผืนนั้น ปลายนิ้วสั่นระริก “การเก็บเกี่ยวหญ้าน้ำค้างต้องใช้พลั่วหยก เหลือรากไว้สามชุ่น อีกทั้งต้องเลี่ยงช่วงเที่ยงวันยามที่ไอหยางกล้าแข็งที่สุด! พวกเจ้า... พวกเจ้าถึงกับใช้เคียวเกี่ยวเนี่ยนะ? แถมยังกวาดเรียบเหมือนเกี่ยวต้นกุยช่ายเลยหรือ?”

เหล่าศิษย์สำนักร้อยโอสถด้านหลังนางต่างก็กรูตามเข้ามา กระจายตัวออกอย่างรวดเร็วเป็นรูปพัด ล้อมทีมยี่สิบคนของคุนหลุนไว้

คนพวกนี้จ้องกระสอบที่อัดแน่นด้วยหญ้าวิญญาณ แววตาโลภแทบจะล้นทะลักออกมา แต่ปากกลับร่วมด่าทออย่างชอบธรรมไปกับหลิ่วหรูเยียน