ตอนที่_172_สิ่งที่เรียกว่าวาสนา_ก็แค่จุดทรัพยากรที่ยังไม่ได้ปักหมุด

ตอนที่ 172: สิ่งที่เรียกว่าวาสนา ก็แค่จุดทรัพยากรที่ยังไม่ได้ปักหมุด

สันเขาเหล็กดำ

ดาบหัวผีในมือของผู้คุมกฎหัวโล้นร่วงกระแทกพื้นดังเคร้ง

คมดาบฟาดลงบนเศษหิน จนฝุ่นคลุ้งกระจายขึ้นมากลุ่มเล็กๆ

เสียงนั้นกลายเป็นสัญญาณ เสียงอาวุธตกกระทบพื้นระงมตามมาอย่างต่อเนื่อง

ศิษย์สำนักกระบี่ชิงเฟิงห้าสิบนาย เมื่อต้องเผชิญหน้ากับแนวกำแพงโล่สีดำทะมึนและลูกหน้าไม้ที่สะท้อนแสงเย็นเยียบ ต่างก็เลือกที่จะก้มหัวยอมจำนน

"ฉันชื่อหวังเถี่ย" ผู้คุมกฎหัวโล้นพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ความดุดันเหี้ยมเกรียมมลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความเหนื่อยล้า

"อยู่กับสำนักกระบี่ชิงเฟิงมา ยี่สิบปี ไต่เต้าจากคนงานเบ็ดเตล็ดจนมาเป็นผู้คุมกฎ เบี้ยเลี้ยงรายเดือนได้แค่หินวิญญาณห้าก้อน บาดเจ็บต้องควักเงินซื้อยาเอง ฝึกวิชาช้าหน่อยก็โดนพวกศิษย์สายในด่าอย่างกับหมา"

สวีชิงมองเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย "ต่อไปนายจะพบว่า นี่เป็นการค้าที่คุ้มค่าที่สุดในชีวิตที่นายเคยทำมา"

เขาหันหลัง แล้วกวักมือเรียกหลินมู่ที่อยู่ด้านหลัง