ตอนที่_170_ศักดิ์ศรี_ชั่งละกี่ตำลึง

ตอนที่ 170: ศักดิ์ศรี ชั่งละกี่ตำลึง?

เทือกเขาคุนหลุน

เขตเหมืองหลังเขาสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ หินวิญญาณรวมแสงหลายดวงส่องให้ท้องฟ้ายามราตรีสว่างกระจ่างตาดั่งกลางวัน เสียงสกัดหินผา เสียงเสียดสีของเพลาล้อรถเข็นแร่ และเสียงกู่ร้องขานรับกันเป็นระลอก ผสานรวมกันกลายเป็นกระแสน้ำเชี่ยวที่เรียกว่า "ความโลภ"

สิ่งที่ตัดกันอย่างสิ้นเชิงกับภาพนี้ คือ "หอทิงเทา" ที่พำนักของเหล่าศิษย์ฝ่ายในยุคเก่า

ที่นี่ยังคงรักษาความเงียบสงบตามแบบฉบับสำนักเซียนเอาไว้ เพียงแต่ในความสงบเงียบนี้ กลับโชยกลิ่นเหม็นเปรี้ยวของความดักดานออกมา

"เสื่อมเกียรติสิ้นดี!"

ชายหนุ่มในชุดคลุมผ้าต่วนสะบัดข้อมือ ถ้วยชาฟาดลงบนโต๊ะเสียงดัง "ปัง" เขาชื่อหลิวอวิ๋น ขั้นหลอมปราณระดับเจ็ด อดีตยอดฝีมือฝ่ายในของสำนักเพลิงชาด และยังเป็นศิษย์เอกของต้วนคู่เหลยผู้อาวุโสผู้ล่วงลับ

"ดูข้างนอกนั่นสิ ควันโขมงฝุ่นคลุ้งไปหมด! นั่นใช่ที่สำหรับการบำเพ็ญเซียนแสวงหาเต๋าหรือ? นั่นมันลานขุดหินของพวกปุถุชนชัดๆ!" หลิวอวิ๋นชี้ไปยังฝุ่นควันที่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้านอกหน้าต่าง ใบหน้าแดงก่ำ "จะให้พวกเราไปเข็นรถ บดผงแร่ร่วมกับพวกไพร่ชั้นต่ำพวกนั้นน่ะหรือ? แถมยังคิดค่าตอบแทนตามชิ้นงานอีก? ข้าเป็นถึงศิษย์ฝ่ายใน สองมือนี้มีไว้ร่ายเวทประสานอิน ไม่ได้มีไว้คลุกโคลนตม!"

ศิษย์ฝ่ายเก่าหลายคนที่นั่งอยู่รอบๆ ต่างพากันเออออเห็นพ้อง