ตอนที่_169_ยามจนใช้ยุทธวิธีแทรกซึม_ยามรวยใช้ปูพรมถล่มด้วยอำนาจการยิง

ตอนที่ 169: ยามจนใช้ยุทธวิธีแทรกซึม ยามรวยใช้ปูพรมถล่มด้วยอำนาจการยิง

ทิศทางลมของเขาคุนหลุนเปลี่ยนไปแล้ว

ไม่ใช่สายลมโชยพัดกิ่งหลิวอีกต่อไป แต่เป็นคลื่นความร้อนที่ปนเปื้อนด้วยกลิ่นเถ้าถ่านหินและกำมะถัน

ประตูสำนักที่เคยถูกเมฆหมอกโอบล้อมในวันวาน บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยถนนกรวดกว้างขวาง บนผิวถนนมีเกวียนบรรทุกหนักดัดแปลงจากวิชากลไกสำนักมั่วสองแถว กำลังเคลื่อนตัวไปตามรางเหล็กที่ปูไว้ ส่งเสียงดังทึบและเสียงกระหึ่มกึกก้องภายใต้แรงผลักของศิษย์ผู้ฝึกกายสี่คน

สิ่งที่บรรทุกอยู่บนเกวียนไม่ใช่ทองเงินเพชรนิลจินดา แต่เป็นแร่เหล็กบริสุทธิ์สีดำทะมึน

"หนึ่ง สอง! เข็น!"

"หนึ่ง สอง! เข็น!"

เสียงร้องกู่ส่งสัญญาณดังสนั่นฟ้า

เหล่าผู้ฝึกกายที่แต่ก่อนจะเผยกล้ามเนื้อกระดูกเฉพาะตอนประลองใหญ่ฝ่ายนอก บัดนี้ต่างถอดเสื้อเปลือยท่อนบนเข้าทำงาน เหงื่อเปียกชุ่มผิวสีทองแดงของพวกเขา ทุกหยดล้วนหมายถึงแต้มคุณูปการที่จับต้องได้จริง

นอกประตูสำนัก ประกายกระบี่สีเขียวครามสองสายพาดผ่านฟากฟ้า มองลงมาด้านล่างด้วยสายตาเต็มไปด้วยการพินิจพิเคราะห์ แล้วลอยนิ่งค้างอยู่กลางเวหา