ตอนที่_003_ประตูนรกภูมิ_โล่พิทักษ์ชาติ

ตอนที่ 3: ประตูนรกภูมิ โล่พิทักษ์ชาติ

บรรยากาศภายในสถานีตำรวจพลันตึงเครียดขึ้นมาทันที

ห้องประชุมที่เดิมทีค่อนข้างกว้างขวาง บัดนี้ถูกอุปกรณ์ทางทหารนานาชนิดอัดแน่นจนเต็มเอี้ยด

แล็ปท็อปหลายเครื่องวางอยู่บนโต๊ะ บนหน้าจอปรากฏข้อมูลต่างๆ กำลังวิ่งสลับไปมา อุปกรณ์สื่อสารส่งเสียงกระแสไฟดังหึ่งๆ มุมห้องมีกล่องโลหะวางซ้อนกันอยู่หลายใบ บนนั้นประทับตัวอักษรคำว่า "เขตทหารภาคใต้"

สวีชิงยืนอยู่กลางห้อง รายล้อมไปด้วยเหล่านักรบติดอาวุธครบมือสิบกว่านาย พวกเขาถือปืนเล็กยาวอัตโนมัติแบบ 95 ปากกระบอกปืนชี้ลงพื้น แต่นิ้วแตะอยู่ที่โกร่งไก พร้อมที่จะลั่นไกได้ทุกเมื่อ

หลี่หมิงหย่วนยืนอยู่ด้านหน้าสุด มือทั้งสองข้างไพล่อยู่ด้านหลัง สายตาคมกริบจับจ้องไปที่สวีชิง

"สหายสวีชิง" เขาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำและทรงพลัง "ผมอยากให้คุณเปิดประตูบานนั้นอีกครั้ง ผมต้องการเห็นเป็นประจักษ์พยานด้วยตาตัวเอง"

"ได้ครับ" สวีชิงพยักหน้า ฝ่ามือเริ่มมีเหงื่อซึมออกมาแล้ว

ในตอนนั้นเอง คนคนหนึ่งก็ก้าวออกมาจากข้างกายหลี่หมิงหย่วน

นั่นคือชายวัยกลางคนอายุห้าสิบกว่าปี สวมแว่นตากรอบทอง ผมเริ่มมีสีขาวแซม สวมชุดจงซานที่ซักจนสีซีด แววตาของเขาดูอ่อนโยนมาก ทว่าระหว่างคิ้วกลับแฝงไว้ด้วยความสุขุมรอบคอบอันเป็นเอกลักษณ์ของนักวิชาการ