กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 2: สะเทือนถึงกองทัพ รัฐบาลเข้าควบคุม
ไม่ถึงสิบนาที ผู้อำนวยการหวังก็รุดมาถึง
เขาอายุห้าสิบต้นๆ สวมเครื่องแบบตำรวจ พุงพลุ้ยเล็กน้อย เดินขึ้นบันไดจนหอบแฮ่ก พอผลักประตูดาดฟ้าออกไป ก็เห็นลูกน้องสองคนยืนอยู่ตรงนั้น หน้าซีดเผือดราวกับเห็นผี
“ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่” ผู้อำนวยการหวังขมวดคิ้ว “ตื่นตูมกันไปได้”
ตำรวจวัยกลางคนชี้ไปทางริมดาดฟ้า
ตรงนั้นมีประตูบานหนึ่งลอยคว้างอยู่
ไม่ได้พูดเปรียบเปรย แต่มันลอยอยู่กลางอากาศจริงๆ ส่องแสงสีทองจางๆ ขอบกรอบประตูบิดเบี้ยว ราวกับฉีกกระชากมิติให้แยกออกเป็นรอยแผล
ผู้อำนวยการหวังยืนอึ้งไปทันที
“นี่... นี่มันตัวบ้าอะไรกันวะเนี่ย”
“ผู้กำกับการครับ ท่านดูเองเถอะครับ” ตำรวจวัยกลางคนกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก