เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 295 - ลูกอิ๋นเหอ ขอกราบคารวะท่านพ่อบุญธรรม
ในส่วนลึกของห้วงดารา จู่ๆ ก็ปรากฏกลุ่มเมฆสายฟ้าขึ้นมาเป็นระลอก ทะเลเมฆระอุ บ่มเพาะทัณฑ์สายฟ้าอันทรงพลัง
ทว่าจีเสวียนกลับพบว่า ทัณฑ์สายฟ้านี้แตกต่างจากทัณฑ์สายฟ้าทั่วไป
เหนือท้องฟ้าสูงแผ่กระจายกฎเกณฑ์แห่งกาลเวลาอันทรงพลัง ภาพเงาของนาฬิกานับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นกลางเวหา
กริ๊ก แกร๊กๆ
เสียงฟันเฟืองหมุนและเข็มนาฬิกาแกว่งไกวดังแว่วมา ปกคลุมไปทั่วฟ้าดิน ราวกับจะเขียนกฎเกณฑ์แห่งกาลเวลาของฟ้าดินแห่งนี้ขึ้นมาใหม่
ในภวังค์ จีเสวียนถึงกับมองเห็นรอยแยกขนาดยักษ์สายหนึ่งปริแตกออกเหนือเก้าชั้นฟ้า เสียงสายน้ำเชี่ยวกรากดังลอยออกมาจากภายใน
ในพริบตาเดียว จีเสวียนมองลอดผ่านรอยแยกขนาดยักษ์นั้น เห็นแม่น้ำสายยาวสายหนึ่ง ยอดคนตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันต่างมุ่งหน้าต่อสู้กันอย่างไม่ขาดสาย ก้าวเดินไปบนเส้นทางสู่สรวงสวรรค์
"ห้วงสายธารแห่งกาลเวลา"
จีเสวียนผู้มีความสุขุมเยือกเย็นดั่งขุนเขามาโดยตลอด เมื่อเห็นภาพนี้ ก็ยังต้องประหลาดใจเล็กน้อย