กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 254 - หลบหนี
ใต้ก้นสมุทร จีเสวียนและคนอื่นๆ รวมตัวกันอยู่หน้าโต๊ะ ลิ้มรสของบำรุงชั้นเลิศนี้
ในระยะไกล ซากศพของเจียวหวงนอนทอดร่างอยู่ตรงนั้น ใหญ่โตยิ่งกว่าเทือกเขา
หม้อนี้เคี่ยวเนื้อไปเพียงไม่กี่สิบจินเท่านั้น ด้วยความสามารถของซุนฮั่วว่าง นี่นับเป็นขีดจำกัดสูงสุดแล้ว
ซุนฮั่วว่างนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น เหงื่อท่วมศีรษะ ใบหน้าแดงก่ำ
เขาตั้งสมาธิหลอมกลั่นไอแก่นแท้อันมหาศาลของน้ำแกงเนื้อภายในกาย ควันสีขาวที่พวยพุ่งออกจากรูขุมขนปกคลุมพื้นที่โดยรอบรัศมีหนึ่งจั้ง
ชิงชิงก้มหน้าก้มตาซดน้ำแกงเสียงดังซู้ดซู้ด ไม่เอ่ยคำใด
นางมีกายาความโกลาหล ทะเลสาบหลุนไห่ดั่งหลุมไร้ก้น ไม่ว่าไอแก่นแท้แห่งชีวิตหรือกฎเกณฑ์แห่งเต๋าใดๆ เข้ามา ย่อมถูกกลืนกินและหลอมกลั่นจนสิ้น