กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 253 - ระฆังความโกลาหล สุดยอดอาวุธเซียน
อากาศหยุดนิ่ง รอบด้านเงียบสงัดไร้สรรพเสียง
"หืม" จีเสวียนชะงักไป จากนั้นจึงกล่าวว่า "เจ้าก็นำมันไปหลอมรวมเสียสิ เหตุใดต้องใช้คำว่า 'กิน' เล่า"
ใบหน้าของชิงชิงแดงก่ำขึ้นมาในทันใด นางเอ่ยอึกอักว่า "ทะ... ท่านอาจารย์ คือการกินจริงๆ เจ้าค่ะ..."
"ศิษย์รู้สึกว่า หากนำไปหลอมรวม มันไม่ได้รสสัมผัส..."
จีเสวียนรู้ดีว่านิสัยของแม่หนูคนนี้ค่อนข้างแปลกประหลาด จึงไม่ได้คิดมาก โบกมือพลางกล่าวว่า "ตามใจเจ้าเถิด"
เมื่อได้ยินดังนั้น ชิงชิงก็ก้าวเท้าเดินเข้าไป เริ่มเก็บเศษศิลากำเนิดเทพความโกลาหลบนพื้น
[ตรวจพบว่าผู้ใช้มอบเศษศิลากำเนิดเทพความโกลาหล 53 ชิ้น กระตุ้นการคืนผลตอบแทน 6.32 ล้านเท่า]