กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 192 - สุนัขเสี้ยวเทียน
"ฟิ้ว"
ในมือของจีเสวียน โซ่สีดำสะบัดพลิ้วไปตามสายลม
ทันทีที่คำว่า "สุนัขเสี้ยวเทียน" หลุดออกจากปาก เทพหมาป่าก็ถึงกับอึ้งงันไปทั้งร่าง
เขาคือยอดอัจฉริยะแห่งยุค บำเพ็ญเพียรเพียงไม่กี่แสนปีก็บรรลุเป็นมหาจักรพรรดิ ทั้งยังเป็นถึงเจ้าตำหนักที่เก้าแห่งเขาหมิงซาน กุมอำนาจสูงสุด เป็นหนึ่งในผู้ปกครองสูงสุดของเขาหมิงซาน
กลับถูกจีเสวียนตั้งชื่อให้เป็นหมาตัวหนึ่ง
อีกทั้งยังเป็นชื่อที่ฟังดูน่าเกลียดถึงเพียงนี้
"เจ้า... เจ้าอย่าได้ฝันไปเลย"
"เจ้าบังอาจเหยียดหยามข้าถึงเพียงนี้ เปิ่นตี้จะลากเจ้าไปตายพร้อมกัน"
"เข้ามาสิ เจ้าสารเลว คิดจะตายก็ตายไปด้วยกัน ระเบิดสำนักของเจ้าให้แหลกเป็นผงไปพร้อมกันเลย"