กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 191 - เซียนบนนภา เทพบนพิภพ
สุดขอบฟ้า มวลเมฆดำทมิฬม้วนตัวตลบอบอวล ราวกับเปลวเพลิงอันบ้าคลั่งกำลังลุกโหมกระหน่ำ
เทพหมาป่าเสี้ยวเทียนอาบอยู่ท่ามกลางแสงสายฟ้า ข้ามผ่านทัณฑ์อัสนีบาตที่ทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น
การกระทำของจีเสวียน สำหรับเขาแล้ว นับเป็นทั้งโอกาสและภัยอันตรายใหญ่หลวง
"ครืน ครืน"
ประกายสายฟ้าสีทองสั่นไหวกวัดแกว่งไปมาราวกับหนวดปลาหมึก แต่ละสายล้วนมีพลังกดทับภูเขาใหญ่ลงมาจนแหลกสลายได้
กลิ่นอายแห่งวิถีเซียนแผ่ซ่านขจรขจายไปทั่วเก้าชั้นฟ้า แสงเรืองรองห้าสีสว่างไสวงดงามตระการตา
"อ๊าก ข้าออกไปได้เมื่อใด ต้องล้างแค้นให้จงได้"
"อ๊าก ไอ้พวกสารเลว"
ทุกครั้งที่เทพหมาป่าถูกสายฟ้าฟาดใส่ ย่อมต้องแผดเสียงคำรามออกมาครั้งหนึ่ง