เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 168 - เสวียนตี้
ราชรถเทพไร้หวาดหวั่นแปรเปลี่ยนเป็นลำแสงสีรุ้ง ทะยานออกจากส่วนลึกของเขตต้องห้ามไท่ชู
ก่อนที่จะจากมา จีเสวียนถือโอกาสเก็บเอาวังเทียนตี้เข้ามาไว้ในครอบครองด้วย
ส่วนกระบี่เซวียนหยวนเล่มนั้น เขาไม่ได้คิดจะนำติดตัวไปด้วย
จีเสวียนครอบครองต้นกำเนิดกระบี่อมตะ เมื่อเจตจำนงกระบี่ถูกปลดปล่อยออกไปแล้ว จะคงอยู่ชั่วกาลนาน
หากปราศจากความยินยอมของเขา ย่อมไม่มีผู้ใดสามารถลบล้างมันได้ แม้แต่เซียนแท้จริงก็มิใช่ข้อยกเว้น
ร่างเนื้อของมหาจักรพรรดิเป็นอมตะไม่เน่าเปื่อย ศีรษะของจีอู๋วั่งจะถูกตรึงไว้ตรงนั้นตลอดกาล ซึ่งนี่ก็คือคำเตือนที่จีเสวียนมอบให้แก่ผู้คนทั่วหล้า
ไม่ว่าเจ้าจะเป็นอัจฉริยะผู้ไร้ผู้ต้านในอดีตหรือปัจจุบัน หรือเป็นมหาจักรพรรดิผู้สะเทือนเลื่อนลั่นฟ้าดิน หากตั้งตนเป็นศัตรูกับเขาเสวียนตี้แล้ว ย่อมมีจุดจบเพียงสถานเดียว
ตระกูลโบราณ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์อันเป็นนิรันดร์ ก็มิใช่ข้อยกเว้นเช่นเดียวกัน
ความเร็วของราชรถเทพไร้หวาดหวั่นนั้นรวดเร็วยิ่งนัก เพียงไม่กี่วันก็เดินทางมาถึงขอบนอกของเขตต้องห้ามแล้ว