กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 167 - ส่งระฆัง
เหนือแม่น้ำสีครามกว้างใหญ่ สายหมอกแผ่กระจาย ไอเมฆลอยล่อง ความยาวและความกว้างยาวไกลนับหมื่นลี้ มองไม่เห็นปลายทาง
เกาะแก่งนับไม่ถ้วนประดับประดาอยู่ภายใน ดุจดั่งประกายดาวบนท้องฟ้า สาดส่องแสงประกายสีสันงดงามตระการตา
เมื่อสิ้นเสียงเรียกขานของจีเสวียน ผิวน้ำอันสงบนิ่งก็เริ่มเกิดระลอกคลื่น กระแสน้ำยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งก่อตัวเป็นวังวนน้ำอันลึกล้ำ
ครู่หนึ่ง ชายหนุ่มในชุดสีฟ้าครามก็ลอยตัวขึ้นมาจากวังวนน้ำ ลอยนิ่งอยู่เหนือผิวน้ำอย่างสงบนิ่ง
ดวงตาของเขาปิดพริ้มลงเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าดูอ่อนโยนและเปี่ยมไปด้วยความเมตตายิ่งนัก
"คารวะนายท่าน"
"อืม"
จีเสวียนพยักหน้า จากนั้นจึงเอ่ยขึ้น
"มีเรื่องหนึ่งจะมอบหมายให้เจ้าไปทำ"