เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 144 - พบเสี่ยวโต้วอีกครั้ง สั่งสอนอบรม
กลุ่มของจีเสวียนเหยียบเมฆมงคล ดั่งเซียนจุติลงมาสู่โลกมนุษย์ ค่อยๆ ร่อนลงอย่างช้าๆ
หมู่บ้านแห่งนี้มีขนาดไม่ใหญ่นัก มีบ้านเรือนเพียงร้อยกว่าหลังคาเรือนเท่านั้น
ไหล่เขาที่เป็นที่ตั้งของหมู่บ้านได้พังทลายลงไปเกือบหมด ต้นไม้ส่วนใหญ่ถูกฟาดฟันหักโค่น ล้มระเนระนาดขวางทางเดินบนเขาที่คดเคี้ยว
สิ่งปลูกสร้างส่วนใหญ่ในหมู่บ้านถูกทำลายลงจนหมดสิ้น หลงเหลือเพียงซากปรักหักพัง สภาพรกร้างทรุดโทรมยิ่งนัก
"นั่น นั่นคือ"
เสี่ยวโต้วที่หดหัวอยู่ในบ้าน เมื่อมองเห็นรูปลักษณ์ของกลุ่มคนที่ร่อนลงมาจากฟากฟ้าได้อย่างชัดเจน หัวใจก็พลันกระตุกวูบ
"นายท่านทั้งหลาย"
เขาไม่สนใจการห้ามปรามของภรรยาและมารดา ผลักประตูวิ่งพรวดออกไปทันที
"นายท่านทั้งหลาย ข้าอยู่นี่"