เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 142 - เหมืองโบราณไท่ชูจุติ ทำลายโองการมหาจักรพรรดิ
เหนือซากปรักหักพังของตำหนักใหญ่ จีเสวียนยืนประจันหน้ากับเหล่ายอดยุทธ์ของตระกูลจีและศาลากระบี่
วาจาที่ว่า "ตระกูลใหญ่แห่งยุคบรรพกาลรกร้างไม่มีความจำเป็นต้องคงอยู่อีกต่อไป" ดังก้องกังวานไปทั่วชั้นฟ้า สะกดข่มผู้บำเพ็ญทุกคนในที่นั้นจนนิ่งงัน
ตระกูลใหญ่แห่งยุคบรรพกาลรกร้าง ยิ่งใหญ่เกรียงไกรเหนือกาลเวลา ใครเล่าจะกล้าเอ่ยวาจาเช่นนี้ต่อพวกเขา
ผู้บำเพ็ญของศาลากระบี่ที่นั่งเข้าฌานมาตลอดค่อยๆ ลืมตาขึ้น ชำเลืองมองมาที่เขา
ความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวของคนผู้นี้ ชวนให้ผู้คนต้องตื่นตะลึงจริงๆ
ผู้อาวุโสตระกูลจีที่ถูกตอกกลับหน้าเขียวคล้ำ ลำคอแดงก่ำด้วยความโกรธ
"เจ้าช่างกล้าหาญชาญชัยนัก"
"เจ้าเด็กเมื่อวานซืน เจ้ารู้หรือไม่ว่าตนเองกำลังเผชิญหน้ากับขุมกำลังที่ยิ่งใหญ่ระดับใด"
จีเสวียนหัวเราะเยาะอย่างต่อเนื่อง