เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 - เงาร่างปริศนา
เบื้องหน้าประตูใหญ่ของจวนเจ้าเมือง อวี๋เฉิงจู่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อกาฬทั่วทั้งร่าง
ซุกซ่อนความลับมาเนิ่นนานปานนั้น นึกไม่ถึงว่าจะหลุดออกมาจากปากของตนเองเสียได้
ในจังหวะที่ตนเองเผลอพูดออกไป เขาก็ได้ใช้ยันต์สื่อสารทางจิตพยายามติดต่อกับผู้ดูแลแดนสูบโลหิตในทันที
ผลลัพธ์เป็นไปตามคาด ติดต่อไม่ได้แม้แต่น้อย
เกิดเรื่องขึ้นแล้วจริงๆ
ทว่าสิ่งที่เขาไม่ล่วงรู้ก็คือ ทันทีที่ยันต์สื่อสารถูกส่งออกไป ก็ถูกจีเสวียนสกัดกั้นเอาไว้เรียบร้อยแล้ว
"คนผู้นี้สามารถสังหารเฉินหงและกลุ่มผู้ฝึกตนระดับหลอมวิญญาณได้ พลังฝีมือของเขามีแต่จะเหนือกว่าข้า หากต้องปะทะกันตรงๆ ข้าคงต้องพ่ายแพ้อย่างไม่ต้องสงสัย"
"เรื่องที่ควรเปิดเผยก็เปิดเผยออกไปหมดแล้ว แต่ยังนับว่าโชคดีที่รู้เรื่องนี้เพียงแค่เขาคนเดียว ขอเพียงสังหารเขาเสีย ก็จะไม่มีใครล่วงรู้เรื่องนี้อีก"
"แต่หากเป็นเช่นนี้แล้ว ทางฝั่งร้อยสำนักเล่า"