กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 46 - เผลอหลุดปาก
ใจกลางหลุมลึกขนาดกว้างหนึ่งร้อยจั้ง รถม้าคันหนึ่งจอดสงบนิ่งอยู่อย่างเงียบงัน
สัตว์ร้ายบรรพกาลที่ทำหน้าที่ลากรถกำลังเลียฝ่ามือของม่อโย่วหลิงอย่างเชื่องเชื่อเป็นที่สุด
หากคนภายนอกได้มาเห็นภาพเหตุการณ์นี้ สัตว์ร้ายบรรพกาลระดับถ้ำว่างเปล่ากลับยอมศิโรราบอยู่อย่างว่าง่ายต่อหน้าเด็กหญิงตัวน้อยวัยไม่กี่ขวบ ย่อมต้องตกตะลึงจนหน้าถอดสีเป็นแน่
เฉินหงซึ่งนอนอยู่บนพื้นแหงนมองจีเสวียนที่ค่อยๆ ก้าวลงมาจากรถม้า สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหวาดผวาและตื่นตระหนกอย่างยิ่งยวด
"เจ้า เจ้าเป็นใครกันแน่"
แรกเริ่มเมื่อเฉินหงได้พบกับจีเสวียน เขาก็รู้สึกราวกับมีม่านหมอกลึกลับปกคลุมร่างของอีกฝ่ายไว้ ไม่ว่าเขาจะตรวจสอบอย่างไรก็ไม่พบสิ่งใดเลย