เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 31 - สังหารหมู่
เวทวิชาและอิทธิฤทธิ์อันเจิดจ้าสาดแสงกระจายไปทั่ว สาดแต้มผืนฟ้าครึ่งซีกจนกลายเป็นสีสันละลานตา
ลานเหมืองและผืนป่าถูกทำลายล้างพังพินาศไปเกือบครึ่ง
จีเสวียนก้าวย่างอย่างสง่าผ่าเผย เดินอยู่ท่ามกลางสมรภูมิที่เต็มไปด้วยแสงประกายวูบวาบอย่างสุขุมเยือกเย็น
องค์ชายเจ็ดจ้องมองแผ่นหลังของจีเสวียน ภายในใจปั่นป่วนดั่งคลื่นสมุทรซัดสาด
"ผู้อาวุโสจีจะลงมือแล้วหรือ"
เขาเฝ้าหวังและปรารถนายิ่งนัก
หากจีเสวียนคือเซียนกระบี่ชุดขาวในวันนั้นจริง ไม่ว่าจะอย่างไร องค์ชายเจ็ดก็ต้องผูกมัดอีกฝ่ายไว้ข้างกายเพื่อดึงมาเป็นข้ารับใช้ให้จงได้
มีบุคคลระดับนี้อยู่ จะต้องหวาดกลัวสิ่งใดกับการครองความเป็นใหญ่ในดินแดนบูรพา
หลิวมามาถอยร่นออกมาจากด้านข้าง นางจับจ้องเงาร่างของจีเสวียนพลางลอบคิด