กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 209 ข้ามีนามว่าเถาเยา
ม่านราตรีโรยตัวลงมา แสงโคมไฟเริ่มสว่างไสว
เจาเจาพาอาหลีที่กินจนพุงน้อย ๆ กลมป่อง ขึ้นสู่หอเด็ดดาราที่สูงที่สุดในเมืองหลวง
“พี่สาว พวกเรามาทำอะไรที่นี่หรือ” อาหลีเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เจาเจายิ้มอย่างมีเลศนัย ชี้ไปยังท้องฟ้า “ดูดวงดาว”
ในเวลานั้นเอง
“ฟิ้ว——ตู้ม!”
ดอกไม้ไฟอันงดงามตระการตาดอกหนึ่ง ระเบิดเสียงดังกึกก้องขึ้นกลางท้องฟ้าราตรีเหนือศีรษะของพวกนาง!
ตามติดด้วยดอกที่สอง ดอกที่สาม...
ดอกไม้ไฟนับไม่ถ้วนดุจดั่งดอกบัวทองคำที่เบ่งบานกลางม่านราตรี ส่องสว่างทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืนของเมืองหลวงจนสว่างจ้าดั่งกลางวัน