กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 206 มอบให้พี่สาว
เขาชี้ไปยังค้อนเหล็กอันเล็กสูงครึ่งตัวคนที่อยู่ด้านข้าง “หากเจ้าสามารถยกค้อนอันนั้นขึ้นมา แล้วเหวี่ยงต่อเนื่องกันได้หนึ่งร้อยครั้ง ข้าจะรับเจ้าเป็นศิษย์ในนาม”
ในสายตาเขา นี่เป็นภารกิจที่เป็นไปไม่ได้อย่างสิ้นเชิงที่จะทำสำเร็จ
ค้อนเหล็กอันเล็กนั้น อย่างน้อยที่สุดก็หนักสิบกว่าจิน อย่าว่าแต่เด็กหญิงอายุเจ็ดขวบคนหนึ่งเลย ต่อให้เป็นบุรุษตัวเต็มวัย หากเหวี่ยงติดต่อกันหนึ่งร้อยครั้ง ก็คงเหนื่อยแทบขาดใจตายเช่นกัน
ทว่า ภาพเหตุการณ์ถัดมา กลับทำให้อาจารย์หวังตกตะลึงจนอ้าปากค้าง
เห็นเพียงอาหลีเดินไปตรงหน้าค้อนเหล็กอันนั้น สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ใช้ท่วงท่าที่ได้มาตรฐานอย่างยิ่ง สองมือกุมด้ามค้อนไว้ แล้วส่งเสียงตวาดแผ่วเบาออกมาคำหนึ่ง ถึงกับยกค้อนเหล็กอันนั้นขึ้นมาได้จริง ๆ!
แม้ว่าร่างกายของนางจะสั่นเทาเล็กน้อยเพราะออกแรง ใบหน้าเล็ก ๆ ก็แดงก่ำเพราะกลั้นกำลัง แต่นางยกมันขึ้นมาได้อย่างแท้จริง!
“หนึ่ง!”
นางกัดฟันกรอด ใช้พละกำลังทั่วทั้งร่าง เหวี่ยงค้อนลงมา ฟาดลงบนทั่งเหล็กอย่างหนักหน่วง ส่งเสียงดังกึกก้องกังวานใสออกมาคราหนึ่ง
“สอง!”