ตอนที่ 192 การนิ่งเฉยยินยอมของเจ้าก็คือการใช้ความรุนแรง

ตอนที่ 192 การนิ่งเฉยยินยอมของเจ้าก็คือการใช้ความรุนแรง

นางพยายามใช้ “ความผูกพันทางสายเลือด” และ “ตระกูล” มาทำการบีบบังคับทางศีลธรรมต่อเซิ่งหมิงชิง เพื่อให้เขายืนอยู่ข้างตนเอง แย่งชิงเห็ดหลินจือกลับคืนมาต่อหน้าผู้คน และเหยียบย่ำฉีกหน้าจาวจาวอย่างรุนแรง

ทว่า ปฏิกิริยาของเซิ่งหมิงชิงกลับอยู่นอกเหนือความคาดหมายของนางอย่างสิ้นเชิง

ยามเผชิญหน้ากับคำฟูมฟายตัดพ้อทั้งน้ำตาของนาง เซิ่งหมิงชิงเพียงขมวดคิ้ว จากนั้นก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าวอย่างแนบเนียนราวกับหลบหลีกสิ่งสกปรกบางอย่าง หลีกเลี่ยงมือที่นางยื่นส่งมา

เขาเอียงคอ ใช้สายตาอันบริสุทธิ์ซื่อตรงทว่าเปี่ยมไปด้วยความสับสนงุนงงพินิจมองเถาเยา ประหนึ่งกำลังศึกษาสิ่งมีชีวิตประหลาดพรรค์ใดอยู่

จากนั้นเขาก็เอ่ยปาก

สุ้มเสียงของเขาราบเรียบยิ่ง เป็นกลางยิ่ง ปราศจากอารมณ์ความรู้สึกแม้เพียงเศษเสี้ยว

“แม่นางท่านนี้ ข้ารู้จักเจ้าหรือ”

เสียงร่ำไห้ของเถาเยาพลันชะงักหยุดลงในทันใด

“อีกอย่าง” เซิ่งหมิงชิงยังคงใช้น้ำเสียงอันกระจ่างใสของเขา กล่าววาจาที่ทิ่มแทงหัวใจคนที่สุดออกมา “ท่าทางของเจ้าเมื่อครู่ เห็นได้ชัดว่าปรารถนาให้บุรุษที่ชื่อจ้าวซิงฮวาผู้นั้นชนะยิ่งนัก ย่อมต้องเป็นสหายกับเขา”