เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 190 ทั่วทั้งลานประลองตกตะลึง
“มีเซียนแพทย์จ้าวอยู่ ด่านแรกนี้ยังจะมีข้อกังขาอันใดอีกหรือ”
“นั่นสิ ข้าว่าคนอื่น ๆ ก็แค่มาวิ่งตามขบวนเท่านั้น”
“เจ้าคนที่สวมหน้ากากนั่นก็ขึ้นไปด้วยหรือ ช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเสียจริง ประเดี๋ยวอย่าได้ส่งกระดาษเปล่าขึ้นมาเชียวหนา มิเช่นนั้นคงได้ขายหน้าผู้คนเป็นแน่!”
เถาเยานั่งอยู่แถวหน้าของที่นั่งแขกผู้มีเกียรติ นางฟังการวิพากษ์วิจารณ์ของฝูงชนอย่างลำพองใจ มองดูท่าทางของจ้าวซิงฮวาที่ดุจดั่งดวงดารารายล้อมดวงจันทรา ความอัดอั้นตันใจจึงค่อย ๆ สงบลงบ้าง
นางปรายตามองเซิ่งหมิงชิงที่นั่งอยู่ตรงมุมห้องอย่างเย็นชา มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน
ตัวเสแสร้งทำเป็นลึกลับเอ๊ย รอขายหน้าได้เลย!
จาวจาวกลับหาตำแหน่งที่ไม่สะดุดตานั่งลง สีหน้านิ่งสงบไร้ระลอกคลื่น ราวกับไม่ใส่ใจการประลองบนเวทีแม้แต่น้อย
เฮ่อหลินเยวียนที่อยู่ข้างกายนางเอนกายอย่างเกียจคร้าน ดวงตาจิ้งจอกแฝงแววขบขันอยู่สายหนึ่ง “น้องหญิง เจ้าเชื่อจริง ๆ หรือว่าเจ้าคนโง่นั่นจะทำได้”
จาวจาวยกถ้วยชาขึ้น เป่าฟองชาเบา ๆ “ข้าไม่ได้เชื่อ ข้าแค่รู้สึกว่า ต่อให้เขาแพ้ ก็ยังดีกว่าปล่อยให้อยู่รื้อจวนอ๋อง”