ตอนที่ 180 วิกฤตปรากฏฉับพลัน

ตอนที่ 180 วิกฤตปรากฏฉับพลัน

นานเท่าใดแล้วที่เขาไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าที่ดีเช่นนี้

คล้ายกับว่า... ไม่เคยมีมาก่อนเลย

นับแต่จำความได้ เขาก็คือตัวประกันที่แคว้นจ้าวส่งมา เป็นดั่งโคลนตมที่ใครต่างก็เหยียบย่ำได้

เสื้อผ้าที่เขาสวมใส่มักเป็นผ้าชั้นเลวที่สุดที่ผู้อื่นคัดทิ้งเสมอ

อาหารที่กินล้วนเป็นเศษอาหารเหลือเย็นชืด

ที่พักอาศัยคือเรือนข้างอันมืดทึบและชื้นแฉะ

เขาคิดว่าชั่วชีวิตนี้ของตนคงเป็นได้เพียงเท่านี้

ทว่ายามนี้ เขาไม่เพียงได้เข้ามาพำนักในจวนอ๋องที่หรูหราสง่างามที่สุดในใต้หล้า อีกทั้งยังมีคนคอยคัดสรรอาภรณ์ที่พอดีตัวที่สุดให้อย่างพิถีพิถัน

ความรู้สึกที่ได้รับการทะนุถนอมเห็นค่าเช่นนี้ ทำให้ขอบตาของเขาร้อนผ่าว