กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 179 ไม่ต้องการความรักจากมารดาที่มาช้าเกินไป
เสี่ยวจือยิ่งพูดยิ่งโมโห ขอบตาแดงก่ำไปหมด
เรื่องราวเหล่านี้ ล้วนเป็นเรื่องที่นางได้ยินมาจากพวกบ่าวไพร่ในจวนอ๋องที่ย้ายมาจากจวนโหวผิงหนานในภายหลัง
ทุกคราที่นางได้ยิน ล้วนปวดใจเป็นที่สุด
จวิ้นจู่บ้านพวกนาง ชาติก่อนสร้างเวรสร้างกรรมอันใดไว้กันแน่ ถึงได้มาพานพบกับครอบครัวสารเลวสันดานสุนัขป่าเช่นนี้!
ฮูหยินโหวถูกเสี่ยวจือซักถามจนพูดไม่ออก
เซิ่งไหวซวี่…… เซิ่งจางจือ…… ดอกไอริส……
เรื่องราวเหล่านี้ นาง…… นางกลับไม่รู้เลยแม้แต่เรื่องเดียว!
นางคิดมาโดยตลอดว่า การที่ลูกชายคนโตสามารถสอบได้ชื่อเสียงลาภยศนั้น เป็นเพราะสติปัญญาเฉลียวฉลาดแต่กำเนิดของเขาเอง
นางคิดมาโดยตลอดว่า แม้บุตรชายคนที่สามจะดื้อรั้น แต่ก็แคล้วคลาดปลอดภัยเปลี่ยนร้ายกลายเป็นดีได้เสมอเพราะโชคดี