ตอนที่ 176 สะสางความผิด

ตอนที่ 176 สะสางความผิด

โทสะดั่งอัสนีของจักรพรรดิซู่เฟิง ทำให้ทั่วทั้งโถงหลักสุสานหลวงตกอยู่ในความเงียบงันประดุจความตาย

ประโยคที่ว่า “พวกเจ้าต่างหากที่เป็นหนอนบ่อนไส้ของแผ่นดินตัวจริง” ดุจดั่งฝ่ามือที่ฟาดลงมาฉาดใหญ่ ตบเข้าที่ใบหน้าของขุนนางทุกคนที่มีส่วนร่วมในการใส่ร้ายอย่างจังจนแสบร้อนไปหมด

พรรคพวกองค์รัชทายาทคุกเข่าอยู่บนพื้น ตัวสั่นเทาดั่งตะแกรงร่อนข้าว แม้แต่ศีรษะก็ยังไม่กล้าเงยขึ้น

พวกเขาคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ แผนการที่ตนคิดว่าไร้ช่องโหว่และกุมชัยชนะไว้ในมือ เหตุใดจึงดำเนินมาถึงขั้นนี้ได้

ทั้งจังหวะฟ้า ชัยภูมิปฐพี ความสมานฉันท์ของคน พวกเขาล้วนถือความได้เปรียบไว้หมดสิ้น

นิมิตสวรรค์อันพิลึกพิลั่นนั้นคือค่ายกลที่พวกเขาทุ่มเงินมหาศาลจ้างวานยอดผู้วิเศษมาวางเอาไว้

นักพรตเสวียนเจินเป็นยอดผู้วิเศษผู้ตรัสรู้มรรคที่ได้รับความเคารพเลื่อมใสอย่างยิ่งในนครหลวง วาจาของเขามีน้ำหนักมหาศาล

วิชาไสยเวทกู่ยิ่งเป็นข้อห้ามร้ายแรงอันดับหนึ่งของราชวงศ์ หากข้องแวะเข้าแล้วต่อให้เป็นเทพเซียนก็ยากจะช่วย

สุดท้าย ยังมีเซิ่งจางจือผู้นี้ที่เป็น “พยานบุคคล” ซึ่งมาจากจวนโหวผิงหนาน