กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 172 วันนี้นางต้องตาย
โหวผิงหนานเห็นเขาไม่พูดจา จึงเข้าสู่ประเด็นสำคัญโดยตรง
เขาเล่าแผนการขององค์รัชทายาทและเถาเยา รวมถึงสถานการณ์ที่ฮูหยินโหวปฏิเสธไม่ยอมร่วมมือให้เซิ่งจางจือฟังรอบหนึ่ง
ในท้ายที่สุด เขามองเซิ่งจางจือ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความคาดหวังและความไว้วางใจ “จางจือ มารดาของเจ้ามีวิสัยทัศน์สตรี ถูกยัยหนูจาวจาวผู้นั้นล่อลวงจิตใจไปเสียแล้ว”
“แต่เจ้าไม่เหมือนกัน เจ้าเป็นลูกผู้ชายที่มองการณ์ไกลเห็นแก่ส่วนรวม”
“ยามนี้ ความหวังของจวนโหวพวกเรา ฝากฝังไว้ที่ตัวเจ้าทั้งหมดแล้ว”
“วันบวงสรวงบรรพชนเทศกาลเช็งเม้ง เจ้าจงไปแทนมารดาของเจ้า ไปเปิดโปงความผิดของจาวจาวต่อหน้าฝ่าบาทและขุนนางบุ๋นบู๊ทั้งราชสำนัก!”
เซิ่งจางจือเงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหัน ในแววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
ให้เขา... ไปใส่ร้ายจาวจาวหรือ
เขานึกถึงที่หุบเขาหมาป่า นึกถึงดวงตาคู่นั้นของจาวจาวที่เย็นเยียบทั้งยังแฝงแววเย้ยหยันอยู่หลายส่วน