ตอนที่ 167 ยุคสมัยของเขา

ตอนที่ 167 ยุคสมัยของเขา

“ข้ารู้” จาวจาวขานรับเสียงแผ่วเบา นางรู้กระจ่างแจ้งยิ่งกว่าผู้ใด ว่าแคว้นเฟิงในชาติก่อนนั้น ค่อย ๆ ก้าวเดินไปสู่ความเสื่อมถอยทีละก้าว ท่ามกลางภัยในและภัยนอกตลอดช่วงไม่กี่ปีต่อจากนี้

หมัดของเฮ่อเจวี๋ยกำแน่นเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว

“ข้า... มีหนทาง” เขาเอ่ยออกมาทีละคำอย่างหนักแน่น “เพียงข้าเผย ‘อาวุธ’ ของข้าออกมา ก็สามารถดับความทะเยอทะยานของพวกมันได้ในพริบตา ทำให้พวกมันมิกล้าบังเกิดความคิดละโมบต่อแคว้นเฟิงแม้เพียงครึ่งเสี้ยวอีกต่อไป”

สิ่งที่เขาเอ่ยถึง ย่อมเป็นบรรดาอาวุธยุคปัจจุบันที่ล้ำหน้าเกินกว่ายุคสมัยนี้ไปไกลลิบ

แม้นเป็นเพียงปืนไรเฟิลธรรมดาสามัญที่สุดสักกระบอก ในยุคอาวุธเย็นเช่นนี้ ก็เพียงพอจะถูกขนานนามว่าเป็น “อาวุธเทพ” ได้แล้ว

ยิ่งมิต้องเอ่ยถึงว่า ภายในสมองของเขายังบรรจุสิ่งของที่มากมายและน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่านี้ไว้อีก

“ทว่า...” เฮ่อเจวี๋ยเปลี่ยนน้ำเสียง ใบหน้าปรากฏความกังวลใจอันลึกล้ำ “เมื่อสิ่งเหล่านี้ปรากฏสู่สายตาชาวโลก จะเกิดสิ่งใดขึ้น ย่อมไม่มีผู้ใดบอกได้แน่ชัด”

“มันจะทำลายความสมดุลของยุคสมัยนี้ ทำให้รูปแบบของสงครามเปลี่ยนแปลงไปอย่างพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน”

“เมื่อถึงยามนั้น ข้าจะต้องเผชิญหน้ากับสิ่งใด จวนจวิ้นอ๋องจิ้นจะต้องเผชิญหน้ากับสิ่งใด แล้วทั่วทั้งแคว้นเฟิงเล่า จะต้องเผชิญหน้ากับสิ่งใด”