เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 166 ก็แค่จุดไฟเผาตัวเอง
ความกังวลและคำเตือนที่ซูไป๋เตรียมไว้เต็มท้อง พลันติดค้างอยู่ที่ลำคอ จะกลืนก็ไม่เข้าจะคายก็ไม่ออก ทั้งร่างพลันโง่งมไปหมด
รู้แล้วหรือ
นางรู้ได้อย่างไรกัน
“มะ...ไม่ใช่เพียงเท่านี้ขอรับ!” ซูไป๋ร้อนรน ด้วยคิดว่านางยังไม่ตระหนักถึงความร้ายแรงของเรื่องราว “องค์รัชทายาททรงวางแผนที่จะเปิดโปงเรื่องนี้ในพิธีบวงสรวงบรรพชนเทศกาลเช็งเม้ง ต่อหน้าพระพักตร์ฝ่าบาทและเหล่าขุนนางบุ๋นบู๊ทั้งราชสำนัก! พระองค์จะใส่ร้ายท่าน...ใส่ร้ายว่าท่านใช้วิชาไสยเวทกู่สาปแช่งท่านอ๋อง ซ้ำร้าย...ซ้ำร้ายยังจะป้ายความผิดเรื่องอุทกภัยและโรคระบาดที่เมืองลู่มาที่ท่าน ว่าท่านเป็นผู้เป็นลางอัปมงคล!”
นี่ต่างหากคือกระบวนท่าสังหารที่แท้จริงขององค์รัชทายาท!
คิดจะยัดเยียดความผิด ไฉนเลยจะต้องกังวลว่าจะไร้ข้ออ้าง
หากถูกสวมหมวกว่าเป็น “หญิงอสูร” จนชักนำทัณฑ์สวรรค์มาสั่นคลอนรากฐานแคว้น
ต่อให้จักรพรรดิซู่เฟิงจะทรงโปรดปรานหลานสาวผู้นี้เพียงใด ก็ไม่มีทางปกป้องนางไว้ได้อย่างแน่นอน!
ทว่า หลังจากจาวจาวฟังวาจาเหล่านี้จบ ไม่เพียงไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย มุมปากกลับยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา