กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 162 จะยกโทษให้นางได้หรือไม่?
“จาวจาวเอ๋ย” ฝีเท้าของฮูหยินโหวชะงักลง นางเงยหน้ามองท้องฟ้าอย่างหมดหนทาง แววตาค่อย ๆ ว่างเปล่าไปทีละน้อย
“สุดท้ายก็ยังเป็นท่านแม่ที่ผิดต่อเจ้า”
“เจ้าจะกลับมาได้หรือไม่... ขอร้องเจ้าล่ะ”
แม่นมที่อยู่ด้านข้างเอ่ยเสียงอ่อน “ฮูหยินโหว สุดท้ายแล้วก็มีเพียงลูกสาวแท้ ๆ เท่านั้นที่พึ่งพาได้ นังแพศยาตัวน้อยเถาเยานั่นเป็นมาอย่างไรแน่ยังมิทราบได้เลย”
“อย่างไรเสียแม่ลูกก็ใจเชื่อมถึงกัน หากท่านคิดถึงจาวจาวจริง ๆ มิสู้วันหน้าไปรั้งตัวนางกลับมาที่จวนอ๋องเล่าเจ้าคะ”
“จาวจาวหลอกล่อง่ายยิ่งนัก นางจะต้องหันกลับมาอย่างแน่นอน!”
เมื่อได้ยินคำนี้ ประกายแสงพลันวาบขึ้นในแววตาของฮูหยินโหว
นั่นสินะ
นางสามารถรั้งตัวจาวจาวกลับมาได้!