เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 161 ฮูหยินโหวพิโรธหนัก
ขณะที่ทุกคนในโถงใหญ่ต่างจับจ้องไปที่เถาเยาเพื่อรอคำอธิบายจากนาง เงาร่างอันสูงศักดิ์สง่างามร่างหนึ่งพลันก้าวเข้ามาอย่างช้า ๆ ภายใต้การห้อมล้อมของเหล่าหญิงรับใช้และหญิงรับใช้สูงวัย
ผู้มาเยือนมิใช่ใครอื่น แท้จริงแล้วคือฮูหยินโหวผิงหนาน
วันนี้นางสวมกระโปรงยาวผ้าแพรต่วนสีแดงเข้ม บนศีรษะประดับด้วยชุดเครื่องประดับศีรษะทองคำบริสุทธิ์ฝังทับทิม ทั่วทั้งร่างดูแพรวพราวไปด้วยแก้วแหวนเงินทอง ทว่าไม่อาจบดบังความหงุดหงิดใจและความระแวงสงสัยที่ไม่อาจคลี่คลายระหว่างคิ้วได้เลย
นับตั้งแต่ก้าวเข้ามา นางมิได้ปรายตามองเถาเยาที่คุกเข่าอยู่บนพื้นแม้แต่แวบเดียว เพียงเดินตรงดิ่งเข้าไปตรงหน้าโหวผิงหนาน
“ท่านโหว” นางย่อกายทำความเคารพ น้ำเสียงฟังไม่ออกว่ามีอารมณ์ความรู้สึกใด
“ฮูหยิน เหตุใดเจ้าถึงมาได้เล่า” โหวผิงหนานเห็นนาง ในใจพลันกระตุกวูบขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ฮูหยินโหวมิได้ตอบคำถามของเขา เพียงกวาดสายตามองไปรอบห้อง แล้วเอ่ยเรียบ ๆ ว่า “เมื่อครู่ข้าได้ยินบ่าวไพร่บอกว่า บัญชีในจวนตรวจนับชัดเจนแล้ว มิได้ขาดไปแม้แต่น้อยกระนั้นหรือ”
“ใช่แล้วล่ะ!” โหวผิงหนานพอได้ยินเช่นนี้ก็พลันกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันใด เขายืดหลังตรง เอ่ยอย่างกระหยิ่มใจว่า “ฮูหยินเจ้าวางใจเถิด ฐานะรากฐานจวนโหวของพวกเรามั่นคงหนาแน่นยิ่งนัก! เยาเยาเด็กคนนี้กตัญญูรู้ความ ปานนั้นจะไปแตะต้องเงินทองในจวนได้อย่างไรกัน!”
ฮูหยินโหวฟังจบ สีหน้ากลับมิได้เผยแวววางใจออกมาแม้แต่น้อย