ตอนที่ 128 ต่างมรรคาย่อมไม่ร่วมทาง

ตอนที่ 128 ต่างมรรคาย่อมไม่ร่วมทาง

“หลิวโจ้วเป็นลูกชายคนเดียวของเหล่าหลิว! เพื่อตามหาเขา เหล่าหลิวแทบจะพลิกแผ่นดินนี้อยู่แล้ว!”

“หากเขารู้ว่าเจ้าช่วยตามหาลูกชายจนพบ เขา... เขาคงดีใจจนเป็นบ้าไปแล้ว!”

เจ้าสำนักไม่พูดพร่ำทำเพลง เขียนจดหมายขึ้นมาหลายฉบับทันที แล้วใช้พิราบสื่อสารที่เร็วที่สุดของนิกายพิษโอสถส่งออกไปทั่วทุกสารทิศ

“เจ้าลาโง่ดื้อรั้นเหล่าหลิวนั่น ไม่มีใครรู้เลยว่ามันจะไปหลบซ่อนตัวอยู่ซอกหลืบเขาแห่งใด ส่งคนไปตามหาเพิ่มขึ้นหน่อย อย่างไรก็ต้องพบจนได้!”

หลังจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น เขาจึงหันกลับมามองจาวจาว แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความซาบซึ้งและเอ็นดู

ยัยหนูน้อยผู้นี้ ไม่เพียงมีพรสวรรค์ด้านวิชาแพทย์สูงจนน่าตกใจ แต่ยังมีหัวใจที่จริงใจและอบอุ่นอีกด้วย

ช่างเป็นขุมทรัพย์ล้ำค่าที่สวรรค์ประทานให้เขาอย่างแท้จริง

“จาวจาวเอ๋ย!” เจ้าสำนักกุมมือจาวจาวไว้ หัวเราะจนหุบปากไม่ลง “คราวนี้เจ้าสร้างความชอบใหญ่หลวงแล้วจริง ๆ! บอกมาเถิด อยากได้สิ่งใดเป็นรางวัล? ขอเพียงเป็นสิ่งที่ตาเฒ่าอย่างข้าพอจะให้ได้ ต่อให้เป็นดวงดาวบนฟ้า ข้าก็จะหาทางเด็ดลงมาให้เจ้า!”

วาจานี้ของเขา หาใช่การล้อเล่นแต่อย่างใด