ตอนที่ 111 ดูแคลน

ตอนที่ 111 ดูแคลน

หรือว่า... หรือว่าเขาแค่เลอะเลือนไปชั่วขณะจริง ๆ หรือว่าในใจเขายังคงมีนางอยู่

พอความคิดนี้ผุดขึ้นมา แรงกดดันทั้งหมดของนางก็พลันมลายสิ้น

นางค่อย ๆ คลายมือออก ทรุดตัวลงนั่งกองกับพื้น ประหนึ่งหุ่นเชิดที่ถูกสูบเรี่ยวแรงไปจนหมดสิ้น

“ได้... ข้าไม่ตรวจแล้ว...” นางพึมพำกับตนเอง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง “ข้าไม่เอะอะโวยวายแล้ว... ข้าไม่เอะอะแล้ว...”

เซิ่งเยวี่ยเห็นเช่นนั้น ก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เขาเดินเข้าไป ประคองนางลุกขึ้น โอบกอดไว้ในอก แล้วปลอบประโลมอย่างเสแสร้ง “เอาเถิดฮูหยิน อย่าร้องไห้ไปเลย ล้วนเป็นความผิดของข้าเอง”

“วันหน้าข้าจะปฏิบัติต่อเจ้าเป็นอย่างดีแน่นอน พวกเราจะไม่ทะเลาะกันอีกแล้ว ดีหรือไม่”

ฮูหยินโหวซบอยู่ในอ้อมอกเขา ไม่อาจเอ่ยคำใดออกมาได้แม้แต่คำเดียว ได้แต่หลั่งน้ำตาออกมาเงียบ ๆ

นางรู้ดีว่า ในใจตนเองมีคำตอบอยู่แล้ว