กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 102 เผือกร้อนลวกมือ
“ดีเลย!” จาวจาวรีบก้าวไปข้างหน้าเพื่อตรวจดู พลอยเต็มไปด้วยความคาดหวังต่อสภาพของเป้าในยามนี้
ทว่าแม้กระทั่งนางเตรียมใจไว้พร้อมแล้ว กลับยังคงตกใจสะดุ้งสุดตัวโดยไม่ทันตั้งตัวเมื่อมองเห็นสภาพอย่างชัดเจน
“อะไรกัน……”
“นี่เป็นไปได้อย่างไรกัน?? เป็นเพียงธนูและลูกศร เหตุใดอานุภาพจึงน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้”
ที่แท้ลูกศรหาได้อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย
หากแต่ในชั่วพริบตาที่ถูกยิงออกไป มันได้ทะลุผ่านแผ่นไม้สี่แผ่นอย่างจัง จนกระทั่งจมลึกเข้าสู่จุดศูนย์กลางเป้า……แล้วดีดกระดอนไปปักอยู่บนกำแพงด้านหลัง
หากมิได้เห็นกับตาตนเอง ภาพเช่นนี้บอกออกไปจะมีผู้ใดเชื่อกันเล่า?!
ช่าง……ช่างเป็นไปไม่ได้เลยจริง ๆ
จาวจาวรู้สึกว่าลมหายใจแทบจะหยุดชะงัก “พี่เจวี๋ย ท่านเก่งกาจถึงเพียงนี้เลยหรือ……”