กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงฉีเหนียนเหลือบมองเจียงอวิ๋นเหยา พลางขมวดคิ้วเล็กน้อย
เผยซื่อสังเกตสีหน้าท่าทีของเขา รีบลุกขึ้นดึงมือเจียงอวิ๋นเหยาไว้ “มาเถิด เหยาเอ๋อร์ มานั่งข้างแม่”
เจียงฉีเหนียนไม่สนใจสองแม่ลูกเผยซื่ออีก หลังรับมื้อเที่ยงอย่างรวดเร็วเสร็จ ก็ตรงไปยังห้องหนังสือ
มื้อเที่ยงนี้เจียงรั่วกินอย่างเอร็ดอร่อยยิ่งนัก อย่างไรเสีย ผู้ที่นั่งร่วมโต๊ะล้วนไม่สบอารมณ์กันทั้งนั้น……
เจียงรั่วมองห่านย่างทั้งตัวที่ยังไม่มีผู้ใดแตะต้องในจาน ก่อนยกขึ้นส่งให้ตงเสวี่ยโดยตรง “ตงเสวี่ย เจ้าและแม่นมหลิ่วลำบากดูแลข้ามามาก ยกกลับไปกินที่เรือนไพฑูรย์เถิด!”
“เจ้าค่ะ คุณหนู” ตงเสวี่ยไม่เกรงใจแม้แต่น้อย รับจานมาแล้ววิ่งตรงไปยังเรือนไพฑูรย์