กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Ego Detector
ตอนที่ 210 อับราฮัมเดาถูกอีกแล้ว!
แสงสีส้มอมเหลืองส่องผ่านหมอกยามเช้า เกิดเป็นลำแสงตามปรากฏการณ์ทินดอลล์อย่างชัดเจน จากนั้นก็ทอดยาวลงมา แตกกระจายเป็นจุดแสงพร่างพราย ตกกระทบลงบนใบหน้าขาวผ่องประณีตงดงามไร้ที่ติซึ่งสวมแว่นตาเอาไว้
เส้นผมสีขาวโพลนทิ้งตัวสยายคลุมไหล่ขาวเนียน แล้วทอดตัวยาวตามเก้าอี้เอนลงไปกองกับพื้น
ค้างองุ่นด้านหลังแตกกิ่งก้านใบดกหนา ผลองุ่นสีเขียวมรกตใสแจ๋วถูกนิ้วมือซีดขาวเขี่ยเล่นไปมาตามใจชอบ แต่ก็ไม่กิน ปล่อยให้ล่อตาล่อใจอยู่อย่างนั้น
นอร์ตัน พระผู้เป็นเจ้าผู้ซีดเผือดร่างเพรียวยาว ยามนี้นอนตะแคงอยู่บนเก้าอี้เอนพลางถือม้วนหนังสือในมือ ตั้งอกตั้งใจอ่านตำราของยุคใหม่
นับตั้งแต่นอร์ตันฟื้นคืนชีพขึ้นมาจากภูเขาด้านหลังสันตะสำนัก เขาก็เปลี่ยนนิสัยเดิมที่เคยหลบกลางวันออกหากินกลางคืนไปจนหมด เดี๋ยวนี้กลับชอบมานอนอาบแดดตากแสงอาทิตย์เสียมากกว่า
แต่นิสัยนี้กลับทำให้อับราฮัมต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส
“ใต้ฝ่าพระบาท!”
อับราฮัมมีไฟลุกท่วมตัว ผิวหนังถูกเผาเกรียมเหมือนก้อนถ่าน วางสองมือไว้ข้างหน้า กัดฟันฝืนทนความเจ็บปวดแสบร้อนที่ร่างถูกแดดแผดเผา แล้วเอ่ยรายงานต่อนอร์ตันที่นอนอยู่บนเก้าอี้เอน
ดวงตาทั้งสองข้างที่ไหม้เกรียมจนแทบจะมองไม่เห็นพยายามจับทิศทางของนอร์ตันอย่างยากลำบาก เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากร่างสัตว์ประหลาดสีซีดตัวนั้นอย่างเลือนราง ในใจของอับราฮัมจึงได้แต่สบถก่นด่าไม่หยุด