ตอนที่ 48 นี่แหละคือพรสวรรค์

ตอนที่ 48 นี่แหละคือพรสวรรค์

นอร์ตันนั่งอยู่บนก้อนหินที่ตนเพิ่งยกกลับมาจากข้างนอกเมื่อช่วงก่อน

สภาพแวดล้อมอันซอมซ่อของที่นี่ ย่อมไม่อาจทำให้เขาสร้างของตกแต่งหรือพวกเฟอร์นิเจอร์ตามใจชอบเหมือนแต่ก่อนได้ จึงทำให้นอร์ตันขาดความรู้สึกของการใช้ชีวิตอย่างประณีตไปบ้าง

แต่ยิ่งซอมซ่อเท่าไร ก็ยิ่งเป็นผลดีต่อการซ่อนตัวของเขามากเท่านั้น

นอร์ตันสัมผัสถึงพละกำลังในร่างกายของตน

นับตั้งแต่เริ่มดูดเลือดมาจนถึงตอนนี้ ก็ใกล้จะครบสามปีแล้ว เมื่อเทียบกับช่วงแรกเริ่ม นอร์ตันรู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งของร่างกายที่เพิ่มขึ้นจริง ๆ

ความแตกต่างของพละกำลังนี้ไม่ได้ห่างชั้นกันมากนัก จากการประเมินของนอร์ตัน ตอนนี้ความแข็งแกร่งด้านพละกำลังของเขาน่าจะเหนือกว่ามนุษย์หมาป่า ทว่ายังไปไม่ถึงระดับของโกลด์เซนต์สองคนนั้น