ตอนที่ 47 ผสมพันธุ์เข้าไปสิ ให้เหมือนหมูเหมือนหมา

ตอนที่ 47 ผสมพันธุ์เข้าไปสิ ให้เหมือนหมูเหมือนหมา

นอร์ตันไม่สนใจเขา

เด็กชายดูเหมือนจะไม่ท้อแท้ หรือจะบอกว่าตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมานอร์ตันไม่เคยสนใจเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว เขาก็เลยชินไปนานแล้ว

เด็กชายวางขนมลงบนพื้นตรงหน้านอร์ตัน แถมยังรู้จักเอาผ้าสะอาดมาห่อไว้ จากนั้นก็กอดเข่าตัวเอง ยอมปล่อยให้เสื้อผ้าหรูหราเปรอะเปื้อนคราบโคลน เขาวางหัวลงบนเข่า ดวงตาไร้เดียงสาทั้งสองข้างจ้องมองนอร์ตันที่ถูกผ้าขาดๆ ห่อคลุมอยู่ตรงหน้าตาไม่กะพริบ บนใบหน้าปรากฏความกลัดกลุ้มที่ไม่ค่อยเข้ากับวัยนี้สักเท่าไหร่

แต่พอไปอยู่บนใบหน้าที่มีโครงหน้าคมแบบเด็กฝรั่ง ก็ดูมีกลิ่นอายเหมือนเจ้าชายน้อยที่บรรยายไว้ในหนังสือนิทานอยู่บ้าง