ตอนที่ 29 ย้ายบ้าน

ตอนที่ 29 ย้ายบ้าน

ผู้บำเพ็ญเซียนไม่รู้วันคืน แวมไพร์ก็เช่นกัน

นี่เป็นครั้งที่สองในรอบยี่สิบปีนับตั้งแต่ข้ามมิติมา ที่นอร์ตันต้องระเห็จออกจากบ้านเกิดเมืองนอน

นอร์ตันแบกโลงไม้ของตัวเองเดินลัดเลาะไปตามป่าไม้ เลือกเดินเฉพาะที่ลับตาคนกับที่สูงเท่านั้น

ตามความคิดของเขา ไม่ซ่อนที่นอนไว้ในน้ำ ก็ต้องซ่อนไว้บนหน้าผาสูงชัน

การโจมตีทางกายภาพไม่ได้สร้างความเสียหายจริงจังอะไรให้เขาอยู่แล้ว ดังนั้นเรื่องตกเขาบาดเจ็บ แค่กะพริบตาเดียวเขาก็หายเป็นปกติ

ดังนั้นถ้าไม่มีแม่น้ำหรือทะเล เขาคิดว่าการซ่อนตัวอยู่บนหน้าผาสูงชันนี่แหละปลอดภัยที่สุด

พอถึงเวลาคนของศาสนจักรบุกมา เขาก็แค่กระโดดดิ่งลงจากหน้าผาหนีไปได้เลย

ถึงจะอาจจะตกลงมาเละจนดูไม่เป็นผู้เป็นคน แต่ก็ถือเป็นวิธีหลบหนีที่ดีวิธีหนึ่ง

ทว่าเจ้านกประหลาดที่เขาเคยเจอ กับสิ่งมีชีวิตสุดสยองที่ฆ่านกประหลาดตัวนั้น ทำให้เขายังคงระแวงป่าดงพงพีของโลกนี้อยู่พอสมควร