กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Ego Detector
ตอนที่ 28 การเติบโต
การตายของบาทหลวงมีอาก็เหมือนกับใครสักคนตดออกมา ไม่ได้มีความสำคัญอะไรเลย
ถ้าในโลกนี้จะมีใครใส่ใจบาทหลวงมีอามากที่สุด ก็คงมีแค่นอร์ตันในตอนนี้แล้วละ
แต่น่าเสียดาย ตอนนี้นอร์ตันเองก็แทบจะเอาตัวเองไม่รอดเหมือนกัน
แดดยามเที่ยงวัน เสียงจักจั่นพัดพาเอาความอบอ้าวของฤดูร้อนมาให้ ป่าเขายังคงเขียวชอุ่มทอดยาว น้ำในแอ่งยังคงใสจนมองเห็นก้นบึ้ง
โลกทั้งใบไม่ได้เปลี่ยนไปเลยสักนิดเพราะความตายของคนไม่กี่คน นี่แหละคือความยิ่งใหญ่ในมุมมองที่กว้างไกล
กิ่งไม้ไหวเอนตามสายลมเอื่อยไม่หยุด ทำให้เงาสะท้อนบนผิวน้ำในแอ่งไหวระริกตามไปด้วย ราวกับมีชีวิตขึ้นมาจริง ๆ