ตอนที่ 23 ในที่สุดก็ได้ออกไปข้างนอก

ตอนที่ 23 ในที่สุดก็ได้ออกไปข้างนอก

ค้างคาวร้องได้ ปากของมันส่งเสียงจี๊ดๆ ออกมาได้บ้าง ทำให้ชีวิตในถ้ำอันแสนน่าเบื่อของนอร์ตันมีเรื่องให้เพลิดเพลินขึ้นมาหน่อย

แต่เดิมนอร์ตันสามารถนั่งนิ่งๆ อยู่บนเก้าอี้ได้ทีละครึ่งค่อนวัน แต่ตอนนี้เขามีสิ่งที่ช่วยดึงความสนใจไปได้แล้ว ซึ่งก็ช่วยให้ความคิดที่ล่องลอยสะเปะสะปะของเขาดีขึ้นมาบ้าง

จะครบหกสิบวันอยู่แล้ว แต่ความหิวก็ยังคงไม่โผล่มาเสียที

จนกระทั่งค่ำคืนหนึ่งมาเยือนอีกครั้ง

“จี๊ดๆ...”

ค้างคาวตัวน้อยที่ห้อยหัวอยู่ในถ้ำบินขึ้นมา มันบินวนรอบหัวของนอร์ตันไปหนึ่งรอบ จากนั้นก็อาศัยความมืดบินออกไปนอกถ้ำ

มันต้องออกล่าอีกแล้ว

ค้างคาวดูดเลือดชนิดนี้จะหยุดออกล่าในแต่ละวันไม่ได้เลย ไม่อย่างนั้นคืนต่อไปมันอาจจะหิวจนหมดแรง

นอร์ตันยังคงไม่รู้สึกหิว สายตาของเขาจับจ้องไปยังค้างคาวตัวน้อยที่บินโซซัดโซเซออกไป พลางรู้สึกว่าตัวเองจะเอาแต่หลบซ่อนอยู่แบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว