เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 19 สังหารงูเหลือมยักษ์ด้วยมือเปล่า
จ้าวจิ้งนอนอยู่บนเตียง พลิกตัวไปมาอย่างไรก็ข่มตาหลับไม่ลง นางไม่รู้ว่าการเดินหมากตานี้ถูกต้องหรือไม่ ท้ายที่สุดแล้วจิตใจคนนั้นยากแท้หยั่งถึง นางกังวลว่าหากวันหน้าครอบครัวหลี่เจิ้งเห็นนางหาเงินได้แล้วจะเกิดความคิดไม่ซื่อขึ้นมา แต่ในสถานการณ์ปัจจุบันเช่นนี้ เด็ก ๆ เหล่านี้จำเป็นต้องมีผู้ใหญ่คอยปกป้อง
“พี่ใหญ่ ท่านนอนไม่หลับหรือ?” จืออี้พลิกตัวถาม
“ใช่แล้ว สงสัยวันนี้ตอนกลางวันนอนมากไปหน่อย แล้วเจ้าเล่า ทุกคนหลับกันหมดแล้วเหตุใดเจ้ายังไม่หลับอีก”
“ข้าก็นอนไม่หลับพี่ใหญ่ รู้สึกว่าชีวิตตอนนี้เหมือนกับความฝัน ไม่สมจริงเอาเสียเลย หากท่านแม่ยังอยู่ก็คงดี” จืออี้กล่าวพลางความโศกเศร้าก็ถาโถมเข้ามา จ้าวจิ้งเปิดผ้าห่มลุกขึ้นจากเตียงแล้วมุดเข้าไปในผ้าห่มของจืออี้
“ยัยหนูโง่ พวกเราใช้ชีวิตได้ดี ท่านพ่อท่านแม่ย่อมมองเห็นอยู่แล้ว อย่าคิดมากเลย”
“อืม ท่านพ่อท่านแม่ต้องมองเห็นแน่ ๆ”
“จืออี้ ต่อจากนี้ไม่ว่าจะเกิดเรื่องใดขึ้น เจ้าต้องเผชิญหน้าอย่างกล้าหาญ ต่อไปครอบครัวนี้ต้องอาศัยเจ้ากับข้าช่วยกันปกป้อง” จ้าวจิ้งรู้สึกว่าเด็กคนนี้มีความคิดละเอียดอ่อนและอ่อนไหวเกินไป จึงต้องคอยให้คำปรึกษาอยู่บ่อยครั้ง เด็กคนนี้มักจะคิดวนเวียนอยู่กับเรื่องเดิม ๆ
“อืม ข้าจะพยายามนะพี่ใหญ่”