ตอนที่ 0012

⬢⬢⬢

ตอนที่ 12 โชคลาภที่มาพร้อมกับการข้ามภพ

หลังจากต้าหยาและเอ้อร์ยาพาสองเด็กน้อยกลับถึงบ้าน เมื่อมองดูบ้านหลังเก่าที่ทรุดโทรมและคับแคบหลังนี้ ดูท่าว่าเรื่องการหาเงินคงต้องเร่งมือให้เร็วขึ้นแล้ว หากบ้านหลังเล็กที่ผุพังนี้ต้องเผชิญกับลมฝน คงไม่มีทางต้านทานไหวเป็นแน่

“พี่ใหญ่ คืนนี้พวกเรายังต้องกินข้าวกันอีกหรือเจ้าคะ ข้ากับเสี่ยวเป่ากินที่บ้านคุณย่าหลินตั้งแต่ตอนเที่ยงแล้ว คืนนี้พวกเราสองคนไม่ต้องกินก็ได้” ซานยารู้ดีว่าตอนนี้ที่บ้านยากจน พี่ใหญ่กับพี่รองอาจจะยังไม่ได้กินอะไรเลยทั้งวัน นางต้องรู้จักความและประหยัดเสบียงเอาไว้ มื้อไหนประหยัดได้ก็ควรประหยัด

ต้าหยาฟังคำพูดของซานยาแล้วก็รู้ว่าเด็กคนนี้รู้จักความเพราะกลัวที่บ้านไม่มีของกิน นางหันไปมองเอ้อร์ยา วันนี้มัวแต่คิดเรื่องหาเงินจนลืมไปเลยว่ายังไม่ได้กินข้าวกัน เอ้อร์ยาเด็กคนนี้คงหิวจนแย่แล้วกระมัง แต่ก็ไม่ยอมปริปากบ่น ช่างน่าสงสารเด็กคนนี้เหลือเกิน

“กินสิ พวกเราต้องกินกันทุกคน ต่อไปนี้วันละสามมื้อ พวกเราไม่เพียงต้องกินให้อิ่ม แต่ต้องกินให้ดีด้วย เอ้อร์ยาเจ้าไปก่อไฟเถิด เดี๋ยวข้าจะผัดกับข้าวเอง” เด็ก ๆ หลายคนพอเข้าห้องครัวตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

“พี่ใหญ่ ไก่~ไก่~ไก่~ พวกเรามีเนื้อกินจริง ๆ ด้วย แถมยังมีไก่ด้วย!”

“ยังมีกระต่ายอีก เสี่ยวเป่า เจ้ามานี่เร็วเข้า”

ถึงอย่างไรก็ยังเป็นเด็ก สัญชาตญาณของเด็กคือการเล่น ในเวลานี้เด็ก ๆ ต่างกอดกระต่ายตัวนี้ไว้แน่นด้วยความรักใคร่ไม่ยอมปล่อย