กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 11 หาที่พึ่งพิง
ตลอดทางเอ้อร์ยาทำปากยื่นจนแทบจะถึงฟ้า นางรู้สึกเจ็บปวดหัวใจเมื่อนึกถึงค่าเกวียนวัวที่เสียไป 4 เหรียญทองแดง ต้าหยามองดูท่าทางทำปากจู๋ที่น่ารักน่าชังของน้องสาวแล้วอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปหยิกแก้มป่องของนางเบา ๆ “เอาล่ะ ๆ เจ้าคนขี้งก พี่ใหญ่รับรองว่าต่อไปจะหาเงินให้ได้มาก ๆ จะให้คนขี้งกของบ้านเราได้นับเงินจนมือหงิกทุกวัน ดีหรือไม่”
เมื่อใกล้ถึงบริเวณทางลาด ต้าหยาและเอ้อร์ยาก็ลงจากเกวียนวัว “พี่ใหญ่ เราถือของมามากมายขนาดนี้แถมฟ้าก็ใกล้จะมืดแล้ว จะไปบนภูเขาจริง ๆ หรือเจ้าคะ?”