เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 445 ตอนพิเศษ หากเกิดในยุคโบราณ 13
ร่มไม้ไผ่สองคันค่อย ๆ ลอยไปตามสายฝนละเอียด สู่ความเขียวขจีหนาแน่นกลางภูเขา
เฟิงสวินกางร่มไม้ไผ่ มือหนึ่งถือตะกร้าไม้ไผ่ เดินเคียงข้างอิ้งซ่งสือไปข้างหน้า
อิ้งซ่งสือชี้มือไปทางหนึ่ง “เฟิงสวิน เราไปทางนั้นเถิด ครั้งก่อนข้าเคยเก็บเห็ดที่นั้น ที่นั่นเห็ดป่ามากเป็นพิเศษ”
เฟิงสวินตอบ “ได้”
ทั้งสองเดินช้า ๆ ไปข้างหน้าอีกระยะหนึ่ง
อิ้งซ่งสือเอียงหน้ามองขาเขา “ขาของเจ้าหายดีสนิทแล้ว หรือว่าก็จะกลับบ้านแล้ว”
เฟิงสวินชะงักเล็กน้อย ตอบตามจริง “ซ่งสือ ข้าต้องกลับไปสักหนึ่งหนจริง ๆ”
คำพูดของเขายังไม่ทันจบ อิ้งซ่งสือก็ยิ้มบาง ๆ “ไม่เป็นไร ข้าได้ยินว่าย่าของเจ้ามีจดหมายถึงบ้านส่งมา กลับไปเสียแต่เนิ่น ๆ เถิด จะได้ไม่ต้องให้ท่านผู้เฒ่าเป็นห่วงทั้งวันทั้งคืน”
เฟิงสวินพยักหน้า “ข้าต้องกลับไปจริง แต่ข้าจะกลับมาอีกแน่นอน”